ระดับขั้นความร้ายแรงของการมีบุตรยาก

558

ปัญหาการมีบุตรยาก สังเกตุอาการได้ง่าย ๆ จากคู่ที่อยู่ร่วมกันและมีเพศสัมพันธ์กันตามปกติ โดยไม่ป้องกันเป็นเวลา 1 ปีขึ้นไป แต่ยังไม่ตั้งครรภ์ ส่วนใหญ่พบว่าเกิดทั้งจากฝ่ายชายและฝ่ายหญิง คิดเป็นอัตราส่วน ฝ่ายหญิงประมาณ 40% ฝ่ายชายประมาณ 25% ทั้ง 2 ฝ่าย 20% และไม่ทราบสาเหตุประมาณ 15 % ซึ่งสิ่งนี้มีหลากหลายความคิดเห็นและข้อสงสัยของการมีบุตรยาก ยังคงต้องค้นหากันต่อไป แต่อย่างไรก็ขอยกตัวอย่าง ลำดับขั้นความรุนแรงสัก 3 ลำดับ ดังนี้

” ความรุนแรงของการมีบุตรยาก ระดับที่ 1 “

ภาวะมีบุตรยากในคู่สมรสที่ไม่เคยมีการตั้งครรภ์เกิดขึ้นมาก่อน พูดง่ายว่าร่างกายอาจพร้อมมีบุตรแต่เพียงรุกไม่ถูกวิธี ซึ่งคนเดี๋ยวนี้แต่งงานเร็ว แต่มักรีรอ จนกลายเป็นลูกช้า โดยช่วงวัยเจริญพันธุ์ที่เหมาะสมกับการมีลูกอยู่ในช่วง 20-30 ปี ทั้งนี้หากอยากเปิดปุ๊บ ติดปั๊บ เรามีเทคนิคมาบอกกัน

  1. วางแผนตั้งแต่อายุยังน้อย ซึ่งต้องเป็นช่วงอายุที่เหมาะสมนะจ๊ะ
  2. ฝึกฝนการนับวันไข่ตกใหเ้ถูกต้อง
  3. ห้ามสูบบุหรี่เด็ดขาด อันนี้เราบอกในทุกบทความ
  4. รักษรูปร่าง สุขภาพ ร่างกายให้พอดี คือไม่อ้วน ไม่ผอมจนเกินไปนั่นเอง
  5. กินอาหารอย่างสมดุล
  6. ขยันทำการบ้าน แต่ก็ไม่ใช่ถี่จนเกินไป แนะนำช่วงก่อนหรือหลังวันไข่ตกไม่เกิน 3 ด้วย
  7. สนใจอาหารการกินว่ามีสารอาหารใดบ้าง เช่น ธาตุเหล็ก ไอโอดีน โฟลิก และวิตามิน D หรือคู่ที่กินมังสวิรัติ หรือไม่ชอบทานเนื้อสัตว์ ควรกินวิตามิน B12 หรือวิตามินรวมร่วม
  8. ออกกำลังกายแต่พอเหมาะ
  9. ไม่ดื่มหนัก

ทั้งหมดทั้งมวลนี้เมื่อทำแล้วรับรองว่าไม่เกิน 6 เดือน ถึง 1 ปีคุณจะต้องได้เบบี๋มาชื่นชมอย่างแน่นอน ซึ่งหากไม่ได้ คิดได้เลยว่าคุณและคู่ เสี่ยงเข้าฤดูมีบุตรยากอย่างแน่นอน เตรียมหาคุณหมอดีๆ มาดูแลได้เลย

” ความรุนแรงของการมีบุตรยาก ระดับที่ 2 “

การหาสาเหตุของการมีบุตรยาก มีความจำเป็นต้องตรวจทั้ง 2 ฝ่าย อันพบสาเหตุจากฝ่ายหญิง คือ อายุมากภาวะไข่ไม่ตก ท่อนำไข่ตัน เนื้องอกมดลูก โรคเยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่ และสาเหตุจากฝ่ายชาย เช่น อสุจิน้อย ปัญหาอวัยวะเพศไม่แข็งตัว เป็นต้น สำหรับปัญหาที่ถือเป็นขั้นแรกของการมีบุตรยาก และมีแนวทางการรักษาได้ง่าย สัดส่วนที่ทำให้เกิดภาวะนี้มักจะมีส่วนทั้งหญิงและชายคนละ 30% ส่วนที่เหลืออีก 40% อาจเป็นปัญหาที่มีร่วมกันหรือที่ไม่ทราบสาเหตุ

ในผู้หญิง เกิดจาก อายุ ที่อายุมากขึ้น โดยเฉพาะเมื่อ 35 ปีไปแล้ว หรือโรคประจำตัว เช่น ปัญหาการตกไข่ พังผืดในอุ้งเชิงกราน หรือท่อนำไข่อุดตัน จากโรคเยื่อบุมดลูกเจริญผิดที่

ในผู้ชาย เกิดจากพฤติกรรม ที่ไม่พึงประสงค์ เช่น การสูบบุหรี่ การดื่มแอลกอฮอล์ อัณฑะค้าง เส้นเลือดขอดในถุงอัณฑะ (หลอดเลือดอัณฑะขอด)  

หากเป็นเพียงระดับที่ 1 ให้ลองปฏิบัติตนตามนี้

  • มีเพศสัมพันธ์ ประมาณ 2 – 3 ครั้ง/สัปดาห์ และเพิ่มความถี่เป็น  2 วัน/ครั้ง ในช่วงที่ไข่ตก
  • หลีกเลี่ยงการสูบบุหรี่ การดื่มแอลกอฮอล์ และการใช้ยาเสพติด
  • รักษาน้ำหนักให้อยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน
  • การรับประทานอาหารให้ครบทุกหมู่ การออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอและจัดการความเครียด
  • ปรึกษาแพทย์ เพื่อตรวจวินิจฉัยว่าวัคซีนหัดเยอรมันก่อนตั้งครรภ์

โดยไม่ควรหักโหมในการมีเพศสัมพันธ์บ่อยเกินกว่าที่แพทย์แนะนำ เนื่องจากอาจส่งผลให้จำนวนอสุจิน้อยลง  แต่ในทางกลับกันการมีเพศสัมพันธ์น้อยเกินไป เช่น น้อยกว่าสัปดาห์ละครั้ง ก็สามารถทำให้อสุจิไม่เคลื่อนไหวได้

” ความรุนแรงของการมีบุตรยาก ระดับที่ 3 “

ความรุนแรงขั้นสุดท้ายที่เราอยากนำเสนอเกี่ยวกับการมีบุตรยาก อาจไม่ใช้ความรุนแรงในเรื่องของสภาพร่างกาย จิตใจ หรือเงินทอง แต่เป็นการที่ เราไม่สามารถหาสาเหตุในการมีบุตรยากของคุณและคู่ได้ สิ่งนี้คงเป็นเรื่องที่ต้องศึกษากันอีกนาน และคงต้องลองผิดลองถูกเพื่อให้คู่ที่ประสบปัญหาการมีบุตรยาก ได้มีลูกอย่างสมใจ ซึ่งวิธีรักษาก็มีมากมาย คุณสามารถเลือกที่เหมาะสมกับตัวคุณ คู่ของคุณ และเงินกระเป๋าของคุณได้ โดยสิ่งนี้คุณสามารถศึกษาได้ ในบาทความ ทางเลือกในการรักษาของผู้มีบุตรยาก” โรงพยาบาลวิชัยยุทธ

ด้วยปัจจุบันแนวโน้มผู้มีบุตรยากสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง คงต้องประเมินหาสาเหตุกันต่อไป  ทั้งนี้ สิ่งที่จะช่วยลดปัญหาการมีบุตรยากได้ง่ายที่สุด คือ การมีบุตรในช่วงวัยที่เหมาะสม โดยฝ่ายหญิง มีอายุระหว่าง 21-25 ปี หลังจากนั้นโอกาสของการตั้งครรภ์จะค่อย ๆ ลดลง หากมีอายุมากกว่า 35 ปีขึ้นไป ก็อาจควรได้รับการตรวจและรักษาภาวะมีบุตรยากได้ และฝ่ายชาย ควรอยู่ในวัยที่มีอายุไม่เกิน 55 ปี มิเช่นนั้นจะมีความผิดปกติของอสุจิมากขึ้นตามลำดับ

แพทย์ผู้เขียน

สูติ-นรีแพทย์ทางด้านการเจริญพันธุ์

ให้คะแนนบทความนี้
[คะแนนบทความนี้: 3]